سورة الزلزلة

إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا (1) وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا (2) وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا (3) يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا (4) بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا (5) يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ (6) فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُۥ (7) وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُۥ (8)
هنگامي که زمين را با [شديدترين] لرزشش بلرزانند، (1) و زمين بارهاي گرانش را بيرون اندازد، (2) و انسان بگويد: زمين را چه شده است؟ (3) آن روز است که زمين اخبار خود را مي گويد؛ (4) زيرا که پروردگارت به او وحي کرده است. (5) آن روز مردم [پس از پايان حساب] به صورت گروه هاي پراکنده [به سوي منزل هاي ابدي خود بهشت يا دوزخ] باز مي گردند، تا اعمالشان را [به صورت تجسم يافته] به آنان نشان دهند. (6) پس هرکس هموزن ذره اي نيکي کند، آن نيکي را ببيند. (7) و هرکس هموزن ذره اي بدي کند، آن بدي را ببيند. (8)
هنگامي که زمين به سخت‌ترين زلزله خود به لرزه در آيد. (1) و بارهاي سنگين اسرار درون خويش (که گنجها و معادن و اموات و غيره است) همه را از دل خاک بيرون افکند. (2) و (آن روز) آدمي (از فرط حيرت و اضطراب) گويد: زمين را چه پيش آمده؟ (3) آن هنگام زمين مردم را به حوادث خويش آگاه مي‌سازد. (4) که خدا به او چنين الهام کند (تا به سخن آيد و خلق را به اخبارش آگه نمايد). (5) درآن روز قيامت مردم از قبرها پراکنده بيرون آيند تا (پاداش نيک و بد) اعمال آنها را (در حساب و ميزان حق) به آنان بنمايند. (6) پس هر کس به قدر ذره‌اي کار نيک کرده باشد (پاداش) آن را خواهد ديد. (7) و هر کس به قدر ذره‌اي کار زشتي مرتکب شده آن هم به کيفرش خواهد رسيد. (8)
هنگامي که زمين شديداً به لرزه درآيد، (1) و زمين بارهاي سنگينش را خارج سازد! (2) و انسان مي‌گويد: «زمين را چه مي‌شود (که اين گونه مي‌لرزد)؟!» (3) در آن روز زمين تمام خبرهايش را بازگو مي‌کند؛ (4) چرا که پروردگارت به او وحي کرده است! (5) در آن روز مردم بصورت گروه‌هاي پراکنده (از قبرها) خارج مي‌شوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود! (6) پس هر کس هموزن ذرّه‌اي کار خير انجام دهد آن را مي‌بيند! (7) و هر کس هموزن ذرّه‌اي کار بد کرده آن را مي‌بيند! (8)
When the earth is shaken to her (utmost) convulsion, (1) And the earth throws up her burdens (from within), (2) And man cries (distressed): 'What is the matter with her?'- (3) On that Day will she declare her tidings: (4) For that thy Lord will have given her inspiration. (5) On that Day will men proceed in companies sorted out, to be shown the deeds that they (had done). (6) Then shall anyone who has done an atom's weight of good, see it! (7) And anyone who has done an atom's weight of evil, shall see it. (8)