سورة البينة

لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ (1) رَسُولٌ مِّنَ ٱللَّهِ يَتْلُوا۟ صُحُفًا مُّطَهَّرَةً (2) فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ (3) وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ (4) وَمَآ أُمِرُوٓا۟ إِلَّا لِيَعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلْقَيِّمَةِ (5) إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ فِى نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمْ شَرُّ ٱلْبَرِيَّةِ (6) إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمْ خَيْرُ ٱلْبَرِيَّةِ (7) جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا ۖ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُۥ (8)
کافران از اهل کتاب و مشرکان [از آيين خود] جدا نمي شدند تا آن دليل روشن براي آنان بيايد. (1) [آن دليل روشن] فرستاده اي [چون پيامبر اسلام] از سوي خداست که صحيفه هايي پاک را مي خواند. (2) در آنها نوشته هايي استوار و باارزش است؛ (3) و اهل کتاب درباره دين، [گروه گروه و] پراکنده نشدند مگر پس از آنکه آن دليل روشن براي آنان آمد [و به طور کامل نسبت به آنان اتمام حجت شد.] (4) در حالي که فرمان نيافته بودند جز آنکه خدا را بپرستند، و ايمان و عبادت را براي او از هرگونه شرکي خالص کنند، و حق گرا باشند، و نماز را برپا دارند، و زکات بپردازند؛ و اين است آيين استوار و ثابت. (5) به يقين کافرانِ از اهل کتاب و مشرکان در آتش دوزخ اند و در آن جاودانه اند؛ اينانند که بدترين مخلوقاتند. (6) مسلماً کساني که ايمان آورده و کارهاي شايسته انجام داده اند، اينانند که بهترين مخلوقاتند. (7) پاداششان نزد پروردگارشان بهشت هاي پاينده اي است که از زيرِ [درختانِ] آن نهرها جاري است، در آنها جاودانه اند، خدا از آنان خشنود است و آنان هم از خدا خشنودند؛ اين [پاداش] براي کسي است که از پروردگارش بترسد. (8)
کافران اهل کتاب و مشرکان (از کفر و عصيان) منفک نبودند (و به راه صواب هدايت نمي‌يافتند) تا آنکه برهان و حجت حق بر آنها بيايد. (1) رسولي از جانب خدا (چون محمّد صلّي اللّه عليه و آله و سلّم) که کتب آسماني پاک و منزه (از خطا و تحريف) را بر آنها تلاوت کند. (2) که در آن کتب نامه‌هاي حقيقت و راستي (و نگهبان سنّت عدل الهي) مسطور است. (3) و اهل کتاب (در حق اين رسول گرامي) راه تفرقه و خلاف نپيمودند مگر پس از آنکه آنها را حجت کامل (در کتب آسماني بر حقانيت رسول) آمد (و دانسته بر انکار او لجاج و عناد ورزيدند). (4) در صورتي که (در کتب آسماني) امر نشده بودند مگر بر اينکه خدا را به اخلاص کامل در دين (اسلام) پرستش کنند و از غير دين حق روي بگردانند و نماز به پا دارند و زکات (به فقيران) بدهند. اين است دين درست. (5) محقّقا آنان که از اهل کتاب کافر شدند (و عيسي و عزير و رهبانان و احبار را به مقام ربوبيت خواندند) آنها با مشرکان همه در آتش دوزخند و در آن هميشه معذبند، آنها به حقيقت بدترين خلقند. (6) آنان که ايمان آوردند و نيکوکار شدند آنها به حقيقت بهترين اهل عالمند. (7) پاداش آنها نزد خدايشان باغهاي بهشت عدن است که نهرها زير درختانش جاري است و در آن بهشت ابد جاودان متنعّمند، خدا از آنها خشنود و آنها هم از خدا خشنودند. اين بهشت مخصوص کسي است که از خدا ترسد (و به طاعت او پردازد). (8)
کافران از اهل کتاب و مشرکان (مي‌گفتند:) دست از آيين خود برنمي‌دارند تا دليل روشني براي آنها بيايد، (1) پيامبري از سوي خدا (بيايد) که صحيفه‌هاي پاکي را (بر آنها) بخواند، (2) و در آن نوشته‌هاي صحيح و پرارزشي باشد! (ولي هنگامي که آمد ايمان نياوردند، مانند اهل کتاب). (3) اهل کتاب (نيز در دين خدا) اختلاف نکردند مگر بعد از آنکه دليل روشن براي آنان آمد! (4) و به آنها دستوري داده نشده بود جز اينکه خدا را بپرستند در حالي که دين خود را براي او خالص کنند و از شرک به توحيد بازگردند، نماز را برپا دارند و زکات را بپردازند؛ و اين است آيين مستقيم و پايدار! (5) کافران از اهل کتاب و مشرکان در آتش دوزخند، جاودانه در آن مي‌مانند؛ آنها بدترين مخلوقاتند! (6) (امّا) کساني که ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، بهترين مخلوقات (خدا) يند! (7) پاداش آنها نزد پروردگارشان باغهاي بهشت جاويدان است که نهرها از زير درختانش جاري است؛ هميشه در آن مي‌مانند! (هم) خدا از آنها خشنود است و (هم) آنها از خدا خشنودند؛ و اين (مقام والا) براي کسي است که از پروردگارش بترسد! (8)
Those who reject (Truth), among the People of the Book and among the Polytheists, were not going to depart (from their ways) until there should come to them Clear Evidence,- (1) An messenger from Allah, rehearsing scriptures kept pure and holy: (2) Wherein are laws (or decrees) right and straight. (3) Nor did the People of the Book make schisms, until after there came to them Clear Evidence. (4) And they have been commanded no more than this: To worship Allah, offering Him sincere devotion, being true (in faith); to establish regular prayer; and to practise regular charity; and that is the Religion Right and Straight. (5) Those who reject (Truth), among the People of the Book and among the Polytheists, will be in Hell-Fire, to dwell therein (for aye). They are the worst of creatures. (6) Those who have faith and do righteous deeds,- they are the best of creatures. (7) Their reward is with Allah: Gardens of Eternity, beneath which rivers flow; they will dwell therein for ever; Allah well pleased with them, and they with Him: all this for such as fear their Lord and Cherisher. (8)