سورة الغاشية

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ (1) وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ (2) عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ (3) تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً (4) تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍ (5) لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ (6) لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍ (7) وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ (8) لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ (9) فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ (10) لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةً (11) فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ (12) فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ (13) وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ (14) وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ (15) وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ (16) أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ (17) وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ (18) وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ (19) وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ (20) فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌ (21) لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ (22) إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ (23) فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ (24) إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ (25) ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم (26)
آيا خبر حادثه هولناکي که [همه انسان ها را از هر سو] فرا مي گيرد، به تو رسيده است؟ (1) در آن روز چهره هايي زبون و شرمسارند؛ (2) [آنان که همواره در دنيا] کوشيده اند و خسته شده اند [و سرانجام سودي نيافته اند] (3) در آتشي سوزان درآيند. (4) آنان را از چشمه اي بسيار داغ مي نوشانند؛ (5) براي آنان طعامي جز خار خشک و زهرآگين وجود ندارد (6) که نه فربه مي کند و نه از گرسنگي بي نياز مي نمايد. (7) در آن روز چهره هايي شاداب و باطراوت اند (8) از تلاش و کوشش خود خشنودند (9) در بهشتي برين اند (10) در آنجا سخن لغو وبيهوده نشنوند (11) در آن چشمه اي روان است (12) [و] در آنجا تخت هايي بلند و با ارزش قرار دارد (13) و [در کنار چشمه هايش] قدح ها نهاده شده است (14) و [ديگر از نعمت هايش] بالش هايي پهلوي هم چيده [براي تکيه زدن بهشتي ها] ست (15) و فرش هايي زربافت و گسترده [که روي آن مي نشينند.] (16) آيا با تأمل به شتر نمي نگرند که چگونه آفريده شده؟ (17) و به آسمان که چگونه بر افراشته شده؟ (18) و به کوه ها که چگونه در جاي خود نصب شده؟ (19) و به زمين که چگونه گسترده شده؟ (20) پس تذکر ده که تو فقط تذکر دهنده اي؛ (21) تو بر آنان مسلط نيستي [که به قبول ايمان مي بورشان کني،] (22) ولي کسي که [به دنبال تذکر پي در پي] روي گردانيد و کفر ورزيد. (23) پس خدا او را به عذاب بزرگ تر عذاب خواهد کرد. (24) قطعاً بازگشت آنان به سوي ماست. (25) آن گاه بي ترديد حسابشان بر عهده ماست. (26)
(اي رسول ما) آيا خبر هولناک قيامت و بليّه عالم گير محشر بر تو حکايت شده است؟ (1) که آن روز رخسار گروهي (کافر و متکبر) ترسناک و ذليل باشد. (2) و همه کارشان رنج و مشقّت است. (3) به آتش فروزان دوزخ در آيند. (4) از چشمه آب گرم جهنم آبشان نوشانند. (5) طعامي غير ضريع دوزخ (که علفي بد طعم و بوست) غذاي آنها نيست. (6) که آن طعام (هر چه خورند) نه فربه‌شان کند و نه سيرشان گرداند. (7) جمعي ديگر رخسارشان شادمان و خندان است. (8) از سعي و کوشش خود (در طاعت خدا) خشنودند. (9) در بهشت بلند مرتبت مقام عالي يافته‌اند. (10) و در آنجا هيچ سخن زشت و بيهوده نشنوند. (11) در آن بهشت چشمه‌ها (ي آب زلال و گوارا) جاري است. (12) و هم آنجا تختهاي عالي و کرسيهاي بلند پايه نهاده‌اند. (13) و قدحهاي بزرگ (بهترين شراب) گذاشته‌اند. (14) و مسند و بالشهاي لطيف مرتب داشته‌اند. (15) و فرشهاي عالي گرانبها گسترده‌اند. (16) آيا مردم در خلقت شتر نمي‌نگرند که چگونه (به انواع حکمت و منفعت براي بشر) خلق شده است؟ (17) و در خلقت کاخ بلند آسمان فکر نمي‌کنند که چگونه آن را بر افراشته‌اند؟ (18) و کوهها را نمي‌بينند که چگونه بر زمين کوبيده‌اند؟ (19) و به زمين نظر نمي‌کنند که چگونه گسترده‌اند؟ (20) پس خلق را (به حکمتهاي الهي) متذکر ساز که وظيفه پيغمبري تو غير از اين نيست. (21) تو مسلط و توانا بر (تبديل کفر و ايمان) آنها نيستي. (22) جز آنکه هر کس (پس از تذکر) روي از حق بگرداند و کافر شود. (23) او را خدا به عذابي بزرگ (در دوزخ) معذب کند. (24) البته باز گشت آنها به سوي ماست. (25) آن گاه حسابشان بر ما خواهد بود. (26)
آيا داستان غاشيه [= روز قيامت که حوادث وحشتناکش همه را مي‌پوشاند] به تو رسيده است؟! (1) چهره‌هايي در آن روز خاشع و ذلّت‌بارند، (2) آنها که پيوسته عمل کرده و خسته شده‌اند (و نتيجه‌اي عايدشان نشده است)، (3) و در آتش سوزان وارد مي‌گردند؛ (4) از چشمه‌اي بسيار داغ به آنان مي‌نوشانند؛ (5) غذائي جز از ضَريع [= خار خشک تلخ و بدبو] ندارند؛ (6) غذايي که نه آنها را فربه مي‌کند و نه از گرسنگي مي‌رهاند! (7) چهره‌هايي در آن روز شاداب و باطراوتند، (8) و از سعي و تلاش خود خشنودند، (9) در بهشتي عالي جاي دارند، (10) که در آن هيچ سخن لغو و بيهوده‌اي نمي‌شنوند! (11) در آن چشمه‌اي جاري است، (12) در آن تختهاي زيباي بلندي است، (13) و قدحهايي (که در کنار اين چشمه) نهاده، (14) و بالشها و پشتيهاي صف‌داده شده، (15) و فرشهاي فاخر گسترده! (16) آيا آنان به شتر نمي‌نگرند که چگونه آفريده شده است؟! (17) و به آسمان نگاه نمي‌کنند که چگونه برافراشته شده؟! (18) و به کوه‌ها که چگونه در جاي خود نصب گرديده! (19) و به زمين که چگونه گسترده و هموار گشته است؟! (20) پس تذکّر ده که تو فقط تذکّر دهنده‌اي! (21) تو سلطه‌گر بر آنان نيستي که (بر ايمان) مجبورشان کني، (22) مگر کسي که پشت کند و کافر شود، (23) که خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات مي‌کند! (24) به يقين بازگشت (همه) آنان به سوي ماست، (25) و مسلّماً حسابشان (نيز) با ماست! (26)
Has the story reached thee of the overwhelming (Event)? (1) Some faces, that Day, will be humiliated, (2) Labouring (hard), weary,- (3) The while they enter the Blazing Fire,- (4) The while they are given, to drink, of a boiling hot spring, (5) No food will there be for them but a bitter Dhari' (6) Which will neither nourish nor satisfy hunger. (7) (Other) faces that Day will be joyful, (8) Pleased with their striving,- (9) In a Garden on high, (10) Where they shall hear no (word) of vanity: (11) Therein will be a bubbling spring: (12) Therein will be Thrones (of dignity), raised on high, (13) Goblets placed (ready), (14) And cushions set in rows, (15) And rich carpets (all) spread out. (16) Do they not look at the Camels, how they are made?- (17) And at the Sky, how it is raised high?- (18) And at the Mountains, how they are fixed firm?- (19) And at the Earth, how it is spread out? (20) Therefore do thou give admonition, for thou art one to admonish. (21) Thou art not one to manage (men's) affairs. (22) But if any turn away and reject Allah,- (23) Allah will punish him with a mighty Punishment, (24) For to Us will be their return; (25) Then it will be for Us to call them to account. (26)