سورة الأعلي

سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى (1) ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ (2) وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ (3) وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ (4) فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ (5) سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ (6) إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ (7) وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ (8) فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ (9) سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ (10) وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى (11) ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ (12) ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ (13) قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ (14) وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ (15) بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا (16) وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ (17) إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ (18) صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ (19)
نام پروردگار برتر و بلند مرتبه ات را [از هرچه رنگ شرک خفي و جلي دارد] منزّه و پاک بدار. (1) آنکه آفريد، پس درست و نيکو گردانيد. (2) و آنکه اندازه قرار داد و هدايت کرد، (3) و آنکه چراگاه را رويانيد، (4) و آن را خاشاکي سياه گردانيد، (5) به زودي قرآن را بر تو مي خوانيم، پس هرگز فراموش نخواهي کرد، (6) جز آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و آنچه را پنهان است، مي داند. (7) و تو را براي آسان ترين راه [که شريعت سمحه و سهله است] آماده مي کنيم. (8) پس [مردم را] اندرز ده، اگر اندرز سودمند افتد. (9) کسي که از خدا مي ترسد، به زودي متذکّر مي شود. (10) و کسي که از همه بدبخت تر است از آن کناره مي گيرد. (11) همان کسي که در آتش بزرگ تر در مي آيد. (12) آن گاه در آنجا نه مي ميرد و نه به خوشي زندگي مي کند. (13) بي ترديد کسي که خود را [از زشتي هاي باطن و ظاهر] پاک کرد، رستگار شد. (14) و نام پروردگارش را ياد کرد، پس نماز خواند. (15) [ولي شما منکران لجوج به سوي راه رستگاري نمي رويد] بلکه زندگي دنيا را [بر آن] ترجيح مي دهيد. (16) در حالي که آخرت بهتر و پايدارتر است. (17) همانا اين [حقايق] در کتاب هاي آسماني پيشين هست. (18) [در] کتاب هاي ابراهيم وموسي. (19)
(اي رسول ما) نام خداي خود را که برتر و بالاتر (از همه موجودات) است به پاکي ياد کن. (1) آن خدايي که (عالم را) خلق کرد و (همه را) به حد کمال خود رسانيد. (2) آن خدايي که (هر چيز را) قدر و اندازه‌اي داد و (به راه کمالش) هدايت نمود. (3) آن خدايي که گياه را سبز و خرم از زمين برويانيد. (4) و آن گاه خشک و سياهش گردانيد. (5) ما تو را قرائت آيات قرآن چندان آموزيم که هيچ فراموش نکني. (6) مگر آنچه خدا خواهد (که از يادت برد) که او به امور آشکار و پنهان عالم آگاه است. (7) و ما تو را بر طريقه (شريعت سهل و) آسان موفق مي‌داريم. (8) پس (به آيات الهي خلق را) متذکر ساز اگر سودمند افتد. (9) البته هر که خدا ترس باشد (به اين تذکر) پند مي‌گيرد. (10) و آن که شقي‌ترين مردم است از آن دوري گزيند. (11) همان کس که عاقبت به آتش بسيار سخت دوزخ در افتد. (12) و در آن دوزخ نه بميرد (تا راحت شود) و نه زنده ماند (و برخوردار از زندگاني باشد). (13) حقّا فلاح و رستگاري يافت آن کسي که تزکيه نفس کرد. (14) و به ذکر نام خدا به نماز و طاعت پرداخت. (15) (اما شما مردم از جهل و غفلت از پي اين سعادت نرويد) بلکه زندگاني دنيا را بگزينيد و عزيز داريد. (16) در صورتي که منزل آخرت بسي بهتر و پاينده‌تر (از دنياي چند روزه) است. (17) اين گفتار به حقيقت در کتب پيشين ذکر شده. (18) بخصوص در صحف ابراهيم و تورات موسي (مفصل بيان گرديده است). (19)
منزّه شمار نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را! (1) همان خداوندي که آفريد و منظم کرد، (2) و همان که اندازه‌گيري کرد و هدايت نمود، (3) و آن کس را که چراگاه را به وجود آورد، (4) سپس آن را خشک و تيره قرار داد! (5) ما بزودي (قرآن را) بر تو مي‌خوانيم و هرگز فراموش نخواهي کرد، (6) مگر آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و نهان را مي‌داند! (7) و ما تو را براي انجام هر کار خير آماده مي‌کنيم! (8) پس تذکّر ده اگر تذکّر مفيد باشد! (9) و بزودي کسي که از خدا مي‌ترسد متذکّر مي‌شود. (10) امّا بدبخت‌ترين افراد از آن دوري مي‌گزيند، (11) همان کسي که در آتش بزرگ وارد مي‌شود، (12) سپس در آن آتش نه مي‌ميرد و نه زنده مي‌شود! (13) به يقين کسي که پاکي جست (و خود را تزکيه کرد)، رستگار شد. (14) و (آن که) نام پروردگارش را ياد کرد سپس نماز خواند! (15) ولي شما زندگي دنيا را مقدم مي‌داريد، (16) در حالي که آخرت بهتر و پايدارتر است! (17) اين دستورها در کتب آسماني پيشين (نيز) آمده است، (18) در کتب ابراهيم و موسي. (19)
Glorify the name of thy Guardian-Lord Most High, (1) Who hath created, and further, given order and proportion; (2) Who hath ordained laws. And granted guidance; (3) And Who bringeth out the (green and luscious) pasture, (4) And then doth make it (but) swarthy stubble. (5) By degrees shall We teach thee to declare (the Message), so thou shalt not forget, (6) Except as Allah wills: For He knoweth what is manifest and what is hidden. (7) And We will make it easy for thee (to follow) the simple (Path). (8) Therefore give admonition in case the admonition profits (the hearer). (9) The admonition will be received by those who fear (Allah): (10) But it will be avoided by those most unfortunate ones, (11) Who will enter the Great Fire, (12) In which they will then neither die nor live. (13) But those will prosper who purify themselves, (14) And glorify the name of their Guardian-Lord, and (lift their hearts) in prayer. (15) Nay (behold), ye prefer the life of this world; (16) But the Hereafter is better and more enduring. (17) And this is in the Books of the earliest (Revelation),- (18) The Books of Abraham and Moses. (19)