سورة الناس

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ (1) مَلِكِ ٱلنَّاسِ (2) إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ (3) مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ (4) ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ (5) مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ (6)
بگو: پناه مي برم به پروردگار مردم (1) [به] پادشاه مردم (2) [به] معبود مردم (3) از زيان وسوسه گر کمين گرفته و پنهان، (4) آنکه همواره در سينه هاي مردم وسوسه مي کند (5) از جنّيان و آدميان. (6)
بگو: من پناه مي‌جويم به پروردگار آدميان. (1) پادشاه آدميان. (2) يکتا معبود آدميان. (3) از شرّ آن وسوسه‌گر نهاني. (4) آن شيطان که وسوسه و انديشه بد افکند در دل مردمان. (5) چه آن شيطان از جنس جن باشد و يا از نوع انسان. (6)
بگو: پناه مي‌برم به پروردگار مردم، (1) به مالک و حاکم مردم، (2) به (خدا و) معبود مردم، (3) از شرّ وسوسه‌گر پنهانکار، (4) که در درون سينه انسانها وسوسه مي‌کند، (5) خواه از جنّ باشد يا از انسان! (6)
Say: I seek refuge with the Lord and Cherisher of Mankind, (1) The King (or Ruler) of Mankind, (2) The god (or judge) of Mankind,- (3) From the mischief of the Whisperer (of Evil), who withdraws (after his whisper),- (4) (The same) who whispers into the hearts of Mankind,- (5) Among Jinns and among men. (6)