سورة الکوثر

إِنَّآ أَعْطَيْنَٰكَ ٱلْكَوْثَرَ (1) فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنْحَرْ (2) إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلْأَبْتَرُ (3)
بي ترديد ما به تو خير فراوان [که برکت در نسل است و از فاطمه ريشه مي گيرد] عطا کرديم. (1) پس [به شکرانه آن] براي پروردگارت نماز بخوان و شتر قرباني کن. (2) يقيناً دشمن [که به] تو [زخم زبان مي زند] خود بدون تبار و نسل [و بريده از همه خيرات و برکات] است. (3)
ما تو را کوثر (يعني عطاي بسيار چون کثرت فرزند) بخشيديم. (1) پس تو هم براي خدايت به نماز (و طاعت) و قرباني (و مناسک حج) بپرداز. (2) که محققا دشمن بدگوي تو (عاص بن وائل) مقطوع النسل است (و نسل تو تا قيامت به کثرت و برکت و عزت باقي است). (3)
ما به تو کوثر [= خير و برکت فراوان‌] عطا کرديم! (1) پس براي پروردگارت نماز بخوان و قرباني کن! (2) (و بدان) دشمن تو قطعاً بريده‌نسل و بي‌عقب است! (3)
To thee have We granted the Fount (of Abundance). (1) Therefore to thy Lord turn in Prayer and Sacrifice. (2) For he who hateth thee, he will be cut off (from Future Hope). (3)