سورة قريش

لِإِيلَٰفِ قُرَيْشٍ (1) إِۦلَٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ (2) فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَٰذَا ٱلْبَيْتِ (3) ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ (4)
[خدا فيل سواران را هلاک کرد] تا قريش را [با يکديگر و با مردم و با حرم امن] الفت دهد؛ (1) [و نيز] به سفرهاي [تجارتي] زمستاني و [سفرهاي تجارتي] تابستاني پيوند و انس دهد [تا در آرامش و امنيت، امر معاششان را تأمين کنند.] (2) پس بايد پروردگار اين خانه را بپرستند؛ (3) پروردگاري که آنان را از گرسنگي نجات داد، و از بيمي [که از دشمن داشتند] ايمني شان بخشيد. (4)
(خدا با اصحاب فيل چنين کرد) براي آنکه قريش (خداشناس شوند و) با هم انس و الفت گيرند. (1) الفتي که در سفرهاي زمستان و تابستان آنان ثابت و بر قرار بماند. (2) پس (به شکرانه اين دوستي) بايد يگانه خداي اين خانه (کعبه) را پرستند. (3) همان خدايي که به آنها هنگام گرسنگي طعام داد و از ترس و خطراتشان ايمن ساخت. (4)
(کيفر لشکر فيل‌سواران) بخاطر اين بود که قريش (به اين سرزمين مقدس) الفت گيرند (و زمينه ظهور پيامبر فراهم شود)! (1) الفت آنها در سفرهاي زمستانه و تابستانه (و بخاطر اين الفت به آن بازگردند)! (2) پس (بشکرانه اين نعمت بزرگ) بايد پروردگار اين خانه را عبادت کنند، (3) همان کس که آنها را از گرسنگي نجات داد و از ترس و ناامني ايمن ساخت. (4)
For the covenants (of security and safeguard enjoyed) by the Quraish, (1) Their covenants (covering) journeys by winter and summer,- (2) Let them adore the Lord of this House, (3) Who provides them with food against hunger, and with security against fear (of danger). (4)