سورة العاديات

وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًا (1) فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًا (2) فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا (3) فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا (4) فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا (5) إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ (6) وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ (7) وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ (8) ۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ (9) وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ (10) إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ (11)
سوگند به اسبان دونده اي که همهمه کنان [به سوي جنگ] مي تازند (1) و سوگند به اسباني که با کوبيدن سمشان از سنگ ها جرقه مي جهانند (2) و سوگند به سواراني که هنگام صبح غافل گيرانه به دشمن هجوم مي برند (3) و به وسيله آن هجوم، گرد و غبار فراواني بر انگيزند (4) و ناگاه در آن وقت در ميان گروهي دشمن در آيند؛ (5) [که] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسيار ناسپاس است، (6) و بي ترديد خود او بر اين ناسپاسي گواه است، (7) و همانا او نسبت به ثروت و مال سخت علاقه مند است [و به اين سبب بخل مي ورزد.] (8) آيا نمي داند هنگامي که آنچه در گورهاست برانگيخته شود. (9) و آنچه در سينه هاست پديدار گردد، (10) بي ترديد در آن روز پروردگارشان نسبت به آنان آگاه است [و بر پايه اعمال نيک و بدشان به آنان پاداش و کيفر دهد.] (11)
قسم به اسباني که (سواران اسلام در جهاد با کفار تاختند تا جايي که) نفسشان به شماره افتاد. (1) و در تاختن از سم خود بر سنگ آتش افروختند. (2) و (بر دشمن شبيخون زدند تا) صبحگاه (آنها را) به غارت گرفتند. (3) و گرد و غبار از ديار کفار بر انگيختند. (4) و سپاه دشمن را همه در ميان گرفتند. (5) (قسم به اسبان اين مجاهدان دين خدا) که انسان نسبت به پروردگارش کافر نعمت و ناسپاس است. (6) و (خدا و يا) خود او بر اين ناسپاسي محققا گواه است. (7) و هم او بر حب مال دنيا سخت فريفته و بخيل است. (8) آيا آدمي نمي‌داند که روزي آنچه (از مردگان) در دل قبرهاست همه بيرون ريخته مي‌شود؟ (9) و آنچه در دلها پنهان است همه را پديدار سازند؟ (10) محققا آن روز پروردگارشان (نيک و بد کردار) آنها کاملا آگاه است. (11)
سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالي که نفس‌زنان به پيش مي‌رفتند، (1) و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهايشان با سنگهاي بيابان)، (2) و سوگند به هجوم آوران سپيده دم‌ (3) که گرد و غبار به هر سو پراکندند، (4) و (ناگهان) در ميان دشمن ظاهر شدند، (5) که انسان در برابر نعمتهاي پروردگارش بسيار ناسپاس و بخيل است؛ (6) و او خود (نيز) بر اين معني گواه است! (7) و او علاقه شديد به مال دارد! (8) آيا نمي‌داند در آن روز که تمام کساني که در قبرها هستند برانگيخته مي‌شوند، (9) و آنچه در درون سينه‌هاست آشکار مي‌گردد، (10) در آن روز پروردگارشان از آنها کاملاً باخبر است! (11)
By the (Steeds) that run, with panting (breath), (1) And strike sparks of fire, (2) And push home the charge in the morning, (3) And raise the dust in clouds the while, (4) And penetrate forthwith into the midst (of the foe) en masse;- (5) Truly man is, to his Lord, ungrateful; (6) And to that (fact) he bears witness (by his deeds); (7) And violent is he in his love of wealth. (8) Does he not know,- when that which is in the graves is scattered abroad (9) And that which is (locked up) in (human) breasts is made manifest- (10) That their Lord had been Well-acquainted with them, (even to) that Day? (11)