پی اشک من ندانم به کجا رسیده باشد ز رهت دویدنی داشت به رهی رسیده باشد؟؟


بیدل

896

<br>دیروز امروز است فردا امروز است در اصل دیروز و فردایی و جود ندارد هر چه است همین امروز است.
<br><br>


بیدل

896

با کی باید گفت بیدل، ماجرای آرزو؟
<br>آن چه در دلخواه من است از عالم ادراک نیست                                                      <br>


بیدل

896

<br>آن چه نتون داد درست در دست محبوبان دل است
<br>آن چه نتوان ریخت جز در پای خوبان آبروست                                                                               <br>


بیدل

896

عمرگذشت و همچنان داغ وفاست زندگی
<br>
<br>زحمت دل کجا بریم آبله پاست زندگی
<br>
<br>دل به زبان نمی‌رسد لب به فغان نمی‌رسد
<br>
<br>کس به نشان نمی‌رسد تیر خطاست زندگی
<br>
<br>پرتوی ازگداز دل بسته ره خرام شمع
<br>
<br>زین‌کف خون نیم رنگ پا به حناست زندگی
<br>
<br>تا نفس آیت بقاست ناله‌کمین مدعاست
<br>
<br>دود دلی بلندکن دست دعاست زندگی
<br>
<br>از همه شغل خوشترست صنعت عیب پوشیت
<br>
<br>پنبه به روی هم بدوز دلق‌گداست زندگی
<br>
<br>یک دو نفس خیال باز، رشتهٔ شوق‌ کن دراز
<br>
<br>تا ابد از ازل بتاز ملک خداست زندگی
<br>
<br>خواه نوای راحتیم خواه طنین‌کلفتیم
<br>
<br>هر چه بود غنیمتیم صوت و صداست زندگی
<br>
<br>شورجنون ما و من جوش وفسون وهم وظن
<br>
<br>وقف بهار زندگیست لیک کجاست زندگی
<br>
<br>جز به خموشی از حباب صر‌فهٔ عافیت‌که دید
<br>
<br>ای قفس اینقدر مبال تنگ قباست زندگی
<br>
<br>بیدل ازین سراب وهم جام فریب خورده‌ای
<br>
<br>تا به عدم نمی‌رسی دور نماست زندگی


بیدل

896

چنین کُشته ي حسرت کیستم من؟
<br>که چون آتش از سوختن زیستم من
<br>نه شادم نه محزون نه خاکم نه گردون
<br>نه لفظم نه مضمون چه معنیستم من؟
<br>اگر فانی ام چیست این شور هستی
<br>وگر باقی ام از چه فانیستم من؟
<br>بناز ای تخیل، ببال ای توهم
<br>که هستی گمان دارم و نیستم من
<br>نوایی ندارم نفس می شمارم
<br>اگر ساز عبرت نیم، چیستم من؟
<br>بخندید ای قدر دانان فرصت
<br>که یک خنده بر خویش نگریستم من
<br>درین غمکده کس مَمیردا یارب
<br>به مرگی که بی دوستان زیستم من
<br>جهانم کو به سامان هستی بنازد
<br>کمالم همین بس که من نیستم من


بیدل

896

E